Recenzja - laptop

Komputer do testów udostępnił nam sam producent, czyli firma Comes SA. Sprzęt dotarł do nas za pośrednictwem kuriera. Laptop był zapakowany z zewnątrz w podwójny karton, a w środku w folię oraz kartonowe elementy zabezpieczające. Wszystko to, aby zminimalizować prawdopodobieństwo uszkodzenia podczas transportu. W pudełku oprócz komputera znalazł się zasilacz i skromny komplet płyt i instrukcji. Na uwagę zasługuje fakt, iż mimo, że laptop oferowany jest z systemem Windows Vista, wśród płyt znaleźliśmy komplet sterowników dla Windows XP.

Wrażenia ogólne

Po wyjęciu komputera, naszym oczom ukazał się laptop o wyglądzie zdecydowanie klasycznym, co nie jest typowe dla multimedialnych laptopów DTR, lecz co z pewnością znajdzie wielu zwolenników. Sami nie przepadamy za zbyt udziwnionymi w wyglądzie laptopami.

Laptop, jak możemy sprawdzić w specyfikacji, jest całkiem pokaźnych rozmiarów – jak to 17-calowy DTR, jednak naszym zdaniem sprawia wrażenie mniejszego, cieńszego niż w rzeczywistości. Komputer jest całkiem zgrabny.

Obudowa zarówno z zewnątrz, jak i w obszarze roboczym Aristo (w tym klawiatura), jest wykonana z czarnego matowego plastiku, czerń laptopa jest delikatnie złamana srebrną ramką wokół głośników nad klawiaturą oraz srebrnymi zawiasami klapy matrycy.

Matowy plastik w miejscu błyszczącego lakieru, jaki spotykamy obecnie często w laptopach, może nie robi tak imponującego wrażenia jak wspomniany wysoki połysk, ale w zamian tego unikamy wszędzie widocznych odcisków palców i silnie widocznych niewielkich zabrudzeń powierzchni. Komputer z taką obudową z pewnością po dłuższym użytkowaniu będzie znacznie bardziej podobny do dopiero co rozpakowanego laptopa czy tego na sklepowej półce, aniżeli laptopy błyszczące.

Ogólnie nasze wrażenia estetyczne są bardzo pozytywne, laptop jest po prostu klasyczny i prosty, przez co robi wrażenie dystyngowanego i solidnego.

Pierwsze wrażenia dotykowe nie zepsuły naszych pozytywnych wrażeń wizualnych, elementy obudowy są dobrze spasowane, plastiki wydają się być porządnej jakości. Obudowa Aristo może nie należy do najsztywniejszych, pod silniejszym naciskiem wyraźnie się ugina, jednak naszym zdaniem wielkość odkształceń pozostaje w normie.

Pierwszego mniej pozytywnego wrażenia doznaliśmy, gdy przyszło nam skorzystać z napędu optycznego. Podajnik płyt wydaje się mieć zbyt duży luz, przez co zamknięcie napędu bywa utrudnione, panel przedni podajnika nie zawsze idealnie trafia w swoje miejsce.

Mamy także podejrzenia, że praca z klawiaturą może nie dla każdego być wygodna, niektóre klawisze, jak np. Enter, są mniejsze niż w typowych klawiaturach laptopowych. Na razie to podejrzenia, klawiaturze przyjrzymy się szczegółowo w dalszej części recenzji.